"زنان هنرمند"

"مارینا آبراموویچ"

Marina Abramović

1946 تا -

هنرمند و فیلمساز یوگسلاوی‌تبار ساکن نیویورک

(Performance Artist)

"زنان هنرمند"، "بانوان هنرمند"، "زنان هنرمند تاریخ" ، "پرفورمنس آرتیست" ، "هنر"

"طراحی احساس گرا"

"طراحی احساس‌گرا"

فرایند طراحی احساس‌گرا بر پایۀ 3 مؤلفه اصلی مدل ABC (نگرش) شکل گرفته است.

دونالد نورمن (Donald Norman) بر این باور است که طراحی احساس‌گرا در 3 سطح غریزی، رفتاری و بازتابی، متناسب با سه سطح فرایند مغز، شکل می‌گیرد و طرح اغلب اشیاء به‌واسطه وجود این 3 سطح، قابل درک می‌شود.

براساس نظریۀ نورمن، هریک از این سطوح، برمبنای پردازشی خاص شکل گرفته و تأثیر متفاوتی را از درک طرح در ذهن مخاطب ایجاد می‌کنند.

سه سطح موجود در مغز ما میتوانند هویت محصول را به این صورت تحلیل کنند:
سطح غریزی: شکل ظاهری؛
سطح رفتاری: لذت به هنگام استفاده؛
سطح بازتابی: رضایت و خاطرات فردی.

به این ترتیب، طرحی را می‌توان شایسته دانست که در فرایند طراحی آن (با توجه به گروه هدف) به هر 3 سطح مذکور، به‌گونه‌ای متناسب، توجه شده باشد.

طراحی احساس گرا

"طراحی" ، "طراحی صنعتی" ، "طراحی احساس‌گرا"، "فرایند طراحی" ، "نگرش در طراحی" ، "مبانی طراحی صنعتی"

"نگرش"

"نگرش"

"مدل ABC"

نگرش، ترکیبی از باورها و هیجان‌هایی است که شخص را آماده می‌کند تا به دیگران و اشیاء به شیوه مثبت یا منفی نگاه کند.

در روانشناسی، نگرش، یک ساختار روانی یا نهاد ذهنی و احساسی است که به صورت ذاتی است یا شخص را توصیف می‌کند.

نگرش‌ها می‌توانند به عنوان ارزیابی ایده‌ها، حوادث، اشیاء یا افراد تعریف شوند که معمولاً مثبت یا منفی هستند؛ اما در بعضی موارد نیز ممکن است ناشناخته یا نامعلوم باشند.

نگرش، دارای 3 ویژگی است:

  • معطوف به یک شیء، شخص، رویداد یا موقعیت است؛
  • معمولاً ارزشیابانه است؛
  • دارای ثبات و دوام قابل توجهی است.

"طراحی" ، "طراحی صنعتی" ، "فرایند طراحی" ، "نگرش در طراحی" ، "مبانی طراحی صنعتی"

اجزای سه‌گانه نگرش در مدلی با عنوان مدلِ ABC مطرح می‌شود:

نگرش - مدل ABC

 

 

نگرش - مدب ABC

 

 

 

نگرش - مدل ABC

 

 

"فرایند طراحی"

"گام نخست فرایند طراحی"

طراحی، یک فرایند است.

فرایند، رشته اقداماتی است که برای تولید چیزی یا دستیابی به نتیجه‌ای خاص انجام می‌شود.

فرایند طراحی، دامنه‌ای گسترده از فعالیت‌هایی را شامل می‌شود که غالباً با درک نیاز یا شناسایی مشکل آغاز شده و با تبیین و تفسیر خواسته‌های مخاطبین و ذینفعان، تعیین معیارهای طراحی، شناسایی محرک‌ها، تهیه طرح‌های مفهومی و اجرایی، تدوین سناریوهای ممکن، ساخت نمونه‌های اجرایی و انجام آزمون‌های کاربردپذیری ادامه می‌یابد.

فرایندهای متعددی برای طراحی در نظر گرفته می‌شود؛ "شناخت نیازها و فرصت‌ها" و "تعریف مشکل" مرحلۀ مشترک فرایندهای مختلف طراحی است.

نیاز (Need)

در مورد نیازها و دسته بندی آنها، پیش‌تر صحبت شده است (http://armitadesign.blogfa.com/post/67).

مشکل (Problem)

مشکل، پدیده ای است که به‌دلیل وجود شکاف میان وضعیت فعلی و وضعیت مطلوب به‌وجود می‌آید.

مشکلات ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شوند و را ه‌حل‌های مختلفی برای حل شدن داشته باشند.

مشکلات در دامنۀ طراحی، به‌واسطۀ دو عامل به‌وجود می‌آیند: یکی فقدان عناصر ساختاری که سیستم را مختل می‌کند و دیگری عدم صحت عملکردهای محصول که موجب اختلال در کارکردهای محصول و کاهش بهره‌وری و قابلیت استفاده از آن می‌شود.

فرصت (Opportunity)

فرصت، موقعیت مساعد برای موفقیت فرد، سازمان و جامعه در رسیدن به یک هدف خاص است.

فرصت، عامل يا وضعيتي است كه مي‌تواند بر فرد تأثير مثبت و مطلوب داشته باشد يا مي‌تواند فرد را در انجام وظايف يا تحقق اهدافش، كمك كند.

در سطح جامعه، هر نیاز، خواسته، تقاضای برآورده نشده، کمبود، مشکل، مسأله، وضعیت نامطلوب و نظایر آن، مصداق بارز فرصت است تا از دل آنها سود و منفعت (ارزش) استخراج گردد.

 

به نیازها، مشکلات و فرصت‌ها می‌توان از طریقِ

  • علائق شخصی و جست‌وجوی فردی
  • گفتگو با دیگران
  • پروژه‌های کاری و سفارشات طراحی

دست یافت.

 

برای موفقیت در گام نخست فرایند طراحی، یعنی پیدا کردن نیازها و مشکلات و شناسایی فرصت‌ها، دو  فعالیت مهم را در نظر داشته باشید:

  • مشاهده
  • طرح پرسش

گام نخست در

"طراحی" ، "طراحی صنعتی" ، "فرایند طراحی" ، "شناسایی مشکل" ، "درک نیاز" ، "شناسایی فرصت" ، "موضوع طراحی"

"خلاقیت"

"موانع خلاقیت"

موانع خلاقیت را می‌توان در دو گروه موانع فردی یا درونی و موانع اجتماعی یا بیرونی دسته بندی کرد:

·         موانع فردی (درونی):

ترس از عدم موفقیت

ترس از شکست و انتقاد

عادت به چارچوب‌ها و عادت‌ها

عدم انعطاف‌پذیری

عدم اعتماد به‌نفس

دوری از موقعیت‌های مبهم

تمایل به همرنگی با اجتماع

عدم تمرکز ذهنی

عدم استفاده از طرفین مغز

عدم توجه به انگیزه‌های درونی

و ...

·         موانع اجتماعی و محیطی (بیرونی):

قوانین و مقررات دست‌وپاگیر

انتقاد و قضاوت

مقاومت دربرابر تغییر

فشار برای کسب نتایج فوری

محدودیت دسترسی به اطلاعات

آموزش نادرست

آداب و رسوم

و ...

"طراحی" ، "خلاقیت" ، "تکنیک‌های خلاقیت" ، "موانع خلاقیت" ، "موانع فردی خلاقیت" ، "موانع اجتماعی خلاقیت" ، "خلاقیت در طراحی" ، "خلاقیت در طراحی صنعتی" ، "موانع درونی خلاقیت" ، "موانع بیرونی خلاقیت"

"زنان هنرمند"

"کوکوشانل"

"گابریل بونور شانل"

Gabrielle Bonheur Chanel

1883 تا 1971

طراح مُد فرانسوی

"زنان هنرمند"، "بانوان هنرمند"، "زنان هنرمند تاریخ" ، "زنان طراح" ، "هنر" ، "آشنایی با زنان هنرمند" ، "طراح مد"

"آلودگی نوری"

"آلودگی نوری و عوارض آن"

آلودگی نوری به روشن شدن بیش از حد یک محیط بر اثر نورهای مصنوعی گفته می‌شود. آلودگی نوری باعث کاهش حد قدر و دیده نشدن ستارگان و اجرام آسمانی در آسمان شهر شده و مانند تمام انواع دیگر آلودگی، به اکوسیستم آسیب می‌رساند. آلودگی نوری در ابتدا توسط منجمان و به دلیل حساس بودن ابزارهای رصدی آنان مورد توجه و سپس به‌عنوان یک معضل زیست‌محیطی مورد مطالعه قرار گرفت. تابش انواع نور حتی به مقدار کم، تأثیر زیادی در کم فروغ و پنهان‌شدن ستارگان دارد.

در این بین شاهدیم که نور چراغ های دست‌ساز بشر به علت در نظر نگرفتن استانداردها و شاخص‌هایی که یک منبع روشنایی باید داشته باشد، در آسمان‌های پرستاره با نورافشانی خود، طبیعت شب را دستخوش تغییر و تخریب قرار می‌دهد. در مجموع، عوارض آلودگی نوری به 5 گروه تقسیم می‌شود:

  1. اثرات مخرب آلودگی نوری بر انسان
  2. اثرات مخرب آلودگی نوری بر حیوانات
  3. اثرات مخرب آلودگی نوری بر گیاهان
  4. از دست رفتن طبیعت آسمان شب
  5. اتلاف انرژی

(حد قدر به قدر کم‌نورترین جرمی که در آسمان یک رصدگاه دیده می‌شود، می‌گویند. حد قدر در مکان‌های گوناگون متفاوت است و مهم‌ترین دلیل آن نیز آلودگی نوری است. در شهرهای بزرگ همچون تهران حد قدر به حدود 3 می‌رسد که شرایط بسیار بدی برای رصد خواهد بود. در مناطق خارج از شهرهای بزرگ مثلاً در روستاها یا کویرها، حد قدر آسمان به 7 یا 8 و گاهی بیشتر می‌رسد. در حقیقت افزایش آلودگی نوری و کاهش حد قدر به این معناست که تنها پرنورترین ستارگان قابل رؤیت هستند.)

"نورپردازی"، "طراحی نور"، "روشنایی" ، "سیستم روشنایی" ، "آلودگی نوری" ، "نور در طراحی" ، "حد قدر"

"زنان هنرمند"

"دوریس سالسدو"

Doris Salcedo

1958 تا -

هنرمند و مجسمه‌ساز کلمبیایی

"زنان هنرمند"، "بانوان هنرمند"، "زنان هنرمند تاریخ" ، "زنان مجسمه‌ساز" ، "هنر" ، "آشنایی با زنان هنرمند"

"رنگ در طراحی"

"کتاب رنگ در طراحی"

آرمیتا سراج زاهدی

انتشارات نوید مهر، 1396

خرید نسخه الکترونیک:

http://www.navidmehr.com/ProductDetails.aspx?ID=71

شماره‌های تماس انتشارات:

77640265 - 09125499699

"طراحی صنعتی" ، "رنگ در طراحی"، "کتاب رنگ در طراحی"، "رنگ در طراحی هویت" ، "رنگ در بازاریابی" ، "رنگ در طراحی محصول" ، "رنگ در طراحی صنعتی" ، "رنگ در بسته‌بندی" ، "رنگ در طراحی شهری" ، "رنگ در شهر" ، "رنگ در طراحی داخلی" ، "رنگ در گرافیک محیطی" ، "کتاب رنگ"

"نشانه بصری"

"انواع نشانه بصری"

نشانه‌ بصري، عنصري بصري است که به منظور معرفي يک مفهوم يا موضوع (کالا، فعاليت، شرکت، محيط و ...) طراحي و ارائه شده و توسط حس بينايي، درک مي‌گردد. به عبارت ديگر، نشانه بصري، هويت بصري يک موضوع است. نشانه بصري مي‌تواند در قالب هر عنصر بصري جلوه‌گر شود.

به‌طورکلي نشانه‌ها و علائم بصري را مي‌توان به چنددسته تقسيم کرد:

  1. نشانه‌ تصويري (پيکتوگرام)
  2. نشانه‌هاي نوشتاري
  3. نشانه‌هاي ترکيبي (نوشتاري-تصويري)

اينکه کدام يک از اين سه نوع، براي طراحي يک نشانه ‌بصري مناسب است، به عوامل مختلف بستگي دارد، از جمله وسعت کار، منحصر به فرد بودن موضوع، نوع فعاليت يا خدمت، محيط ارائه و ... .

1. "نشانه تصويري" يا "پيکتوگرام" (Pictogram)

پيکتوگرام يا تصويرنگاشت، نشانه‌اي است که يک پنداره، شيء، فعاليت، مکان يا رويداد را آشکار مي‌کند. تصويرنگاري، يک گونه نوشتن است که در آن پنداره‌ها از راه کشيدن منتقل مي‌شوند. پيکتوگرام‌ها نشانه‌هايي هستند عموماً تصويري و کمتر نوشتاري، که وظيفه آنها راهنمايي مخاطب است و اين راهنمايي از طريق هشدار دادن در مورد اماکن خاص، فعاليت‌هاي ويژه و يا لزوم انجام دادن يا خودداري از انجام يک عمل است. پيکتوگرام‌ها معمولاً براي بيان تصويري ساده و روان مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اين مفاهيم مي‌توانند هشداردهنده يا راهنمايي‌کننده باشند. با استفاده از اين نشانه‌هاي تصويري مي‌توانيم يک ارتباط تصويري ايجاد کنيم.

پيکتوگرام‌ها بايد به‌گونه‌اي طراحي شوند که افراد در نگاه اول، معني اصلي آن را تشخيص دهند. از آنجا که افراد مختلف با فرهنگ‌ها و زبان‌هاي خاص خود، وارد مکان‌هاي گوناگون مي‌شوند، نشانه‌هاي تصويري تقريباً در همه جاي دنيا به يک شکل کاربرد دارند تا نقش خود را به‌عنوان راهنما به خوبي ايفا کنند. مي‌توان گفت که پيکتوگرام‌ها يک زبان جهاني هستند و براي کودکان، بزرگسالان، سالمندان و معلولين، نشانه‌هاي مشخصي هستند که آن‌ها را به راحتي به مقصد مورد نظر هدايت مي‌کند.

اين نوع نشانه‌ها عموماً براي تسهيل در برقراري ارتباط در يک محيط به کار مي‌رود. اين نوع نشانه‌ها عمدتاً از عناصر پيرامون ما هستند و با برداشتي از طبيعت، تهيه شده و به شکلي زيبا و گويا، ساده شده‌اند. در طراحي اين نوع نشانه، ممکن است تصاوير استفاده شده با حذف چند بخش از عناصر اضافي يک فرم طبيعي ايجاد شوند يا ممکن است علاوه بر حذف اين بخش‌ها، در مجموعه تصوير نيز تغييرشکل صورت گيرد. بدين ترتيب پس از ساده کردن تصوير، به فرم‌هاي هندسي تبديل مي‌شود، مثل طراحي به شکل دايره يا مربع. يکي ديگر از خصوصيات پيکتوگرام‌ها اين است که به دليل تعدد آنها در يک محيط، طراحي آنها بايد به گونه‌اي انجام شود که در عين بيان مفاهيم مورد نياز در يک محيط، داراي پيوستگي و هماهنگي شکلي با يکديگر باشند.

"آرم": آرم، يک واژه‌ فرانسوي (armé) به معني سلاح است. در قرون وسطا شناسايي شواليه‌ها با زره کامل، بسيار دشوار بود چون آنها کلاهخود بر سر مي‌گذاشتند. اين رو شواليه‌ها به تدريج از علامت‌هايي روي زره و سپر خود استفاده کردند. اين علامت‌ها تدريجاً به آرم يا نشان‌هاي خانوادگي تبديل شدند که فرد ديگري حق استفاده از آن‌ها را نداشت. به اين ترتيب مي‌توان آرم را به عنوان نشانه و علامت و در مفهومِ نشان تصويري، به کار برد.

2. "نشانه نوشتاري"

نوع ديگري از نشانه‌ها وجود دارند که عناصر تشکيل‌دهنده آنها حروف، اعداد يا کلمات هستند. نشانه‌‌هاي نوشتاري خود به دوگونه‌ کلي تقسيم مي‌شوند:

  • لوگوتايپ
  • مونوتايپ (مونوگرام)

"لوگوتايپ": لوگوتايپ نشانه‌‌اي است که نوشتار آن، بر اساس نام کامل موضوع است و با طراحي ويژه (و غالباً متفاوت از شکل حروف متداول) ارائه مي‌شود.

"لوگو" (Logo): واژه لوگو مخفف کلمه‌ لوگوتایپ است. لوگوتایپ (Logotype) کلمه‌ای یونانی متشکل از لوگوس (Logos) به معنای کلمه و تیپوس (Typos) به معنای نقش‌انداختن و حک کردن است. لوگو یک علامت، نشانه یا نماد گرافیکی است که معمولاً توسط شرکت‌های تجاری، سازمان‌ها و حتی افراد استفاده می‌شود تا به شناخت عموم نسبت به آنها کمک کند. لوگوها ممکن است صرفاً گرافیکی و متشکل از نماد یا شمایل باشند یا از نام سازمان یا شرکت تشکیل شده باشند. فرهنگستان زبان و ادب فارسی، واژه‌ نشان‌واره را به عنوان معادل واژه‌ لوگو ارائه کرده است و اینگونه توضیح می‌دهد: نمادی خاص یک شرکت یا سازمان، به‌صورت تصویر یا علامت یا طرح، برای تشخیص سریع و راحت آن. (در حقیقت آرم و لوگو دقیقاً به یک معنا نیستند؛ بهتر است از لوگو به عنوان نشان‌ نوشتاری و از آرم، در مفهوم علامت و نشان تصویری استفاده ‌شود.)

مونوتايپ (مونوگرام): نشانه‌اي است که نوشتار آن، معمولاً حرف اول نام موضوع است و با طراحي ويژه (متفاوت از شکل حروف متداول) ارائه مي‌شود. لازم به توضيح است بعضي از صاحب‌نظران معتقدند در صورتي که نام موضوع داراي بيش از يک واژه باشد، طراحي بر اساس حروف آغازين واژگانِ موضوع نيز، مونوگرام خواهد بود.

3. "نشانه ترکيبي" (نوشتاري-تصويري)

در برخي ديگر از انواع نشانه‌ها، تصوير (شکل) و نوشته در کنار هم مورد استفاده قرار مي‌گيرند.

نشانه‌هاي ترکيبي= تصوير + نوشتار

"نشانه" ، "انواع نشانه" ، "علامت" ، "نشانه بصری" ، "لوگو" ، "لوگوتایپ" ، "آرم" ، "مونوتایپ" ، "طراحی نشانه" ، "پیکتوگرام" ، "مونوگرام" ، "نشانه‌های نوشتاری" ، "نشانه‌های تصویری" ، "نشانه‌های ترکیبی" ، "آرم و لوگو"